Protocol
Onderstaande teksten zijn ontleend aan het boekje" Zo heurt 't! Zo doen we da! Zo zit 't in mekaor! "
van Han Janssen en Jan Wijtmans.
Boer Brordus en zijn achternichtje Brorda
Onze eigen Vughtse Boer Brordus, verder 'Brordus' genoemd, is voor het ontstaan en de historie van Dommelbaorzedurp van eminent belang. Brordus is immers de wedervinder van het geslacht De Nezroab e Lemmod a Lavanrac en zijn telgen de Alfredo's. Bovendien is Brordus de nederzetter van de nederzetting Dommelbaorzedurp. Als onze ijzersterke moerasdemper zich eens per jaar met Carnaval vertoont in zijn geliefde dorp, draagt hij een boerenkiel en een baarzenmasker om onherkenbaar te zijn. De naast hem staande Brorda is een ver achternichtje van Brordus en houdt hem tijdens de Carnavalsdagen gezelschap. Zij voegt zo op gepaste wijze het vrouwelijk en jeugdig element toe aan Carnaval in Dommelbaorzedurp. Brordus en Brorda worden onmiddellijk na aankomst van Zijne Doorluchtige Hoogheid Prins Alfredo, en alles wat voor hem werkzaam en dus dierbaar is, door alle beschikbare Dommelbaorzedurpers uitbundig geprezen en aan den volke getoond. Vanaf hun hoge plaats hebben zij een zeer overzichtelijke kijk op Carnaval. Op Vastenavond wordt met onverholen tranen afscheid genomen van Brordus en Brorda, waarop beide(n) weggebracht worden naar rustiger oorden, om daar bij te komen van de bewezen diensten en voor de eerstvolgende verering weer kracht op te doen.
De Boerenadel
De Boerenadel, in 1983 door Alfredo X met terugwerkende kracht geinstalleerd, is een Adellijk College van Wijze Lieden dat waakt over Carnaval in Dommelbaorzedurp. Dit College geeft desgewenst of ongewenst en gevraagd of ongevraagd adviezen die bol staan van boerenwijsheid. Oud-Prinsen van Dommelbaorzedurp kunnen verheven worden tot de Boerenadelstand. Op basis van hun verdiensten worden zij verheven tot: Baorzeridder (minder dan drie jaar Prins); Dommelgraaf (drie of meer jaar Prins); Grootvorst ( deze wordt voorgedragen door de leden van de Boerenadel zelf en geaccordeerd door afgevaardigden van het Dommelbaorzedurpse volk).
Als hoogste in de hierarchie installeert de Grootvorst in aanwezigheid van de andere leden van de Boerenadel, Zijne Doorluchtige Hoogheid door hem de tekenen van waardigheid te overhandigen. Het is aan de Boerenadel om Zijne Doorluchtige Hoogheid Prins Alfredo als eerste te mogen ontvangen bij aankomst in zijn geliefde dorp. Leden van de Boerenadel laten zich door eenieder aanspreken met de titel die overduidelijk op hun sjerp verwerkt is.
Zijne Doorluchtige Hoogheid Prins Alfredo
Het Carnavalsfeest wordt opgedragen aan de allerhoogste hoogwaardigheidsbekleder van Dommelbaorzedurp: Zijne Doorluchtige Hoogheid Prins Alfredo, telg uit het Spaanse adellijk geslacht De Nezroab e Lemmod a Lavanrac. Zijne Doorluchtige Hoogheid Prins Alfredo kan kortweg ook genoemd worden 'Doorluchtige Hoogheid', of nog korterweg 'Hoogheid'. En niet anders!!
Toen Frederik Hendrik, die de naam Alfredo zag als een verbastering van zijn eigen naam, in 1629 met zijn Staatse Troepen de stad 's-Hertogenbosch innam, verdreef hij ook dit Spaanse adellijk geslacht. In de jaren vijftig van de 20e eeuw was het onze eigenste Boer Brordus die tijdens een verblijf in Spanje het adellijk geslacht De Nezroab e Lemmod a Lavanrac na al die eeuwen weer ontdekte.
Op uitnodiging van Boer Brordus, de stichter van Dommelbaorzedurp, komt Zijne Doorluchtige Hoogheid Prins Alfredo (verder aan te duiden als Z.D.H. Prins Alfredo) eens per jaar met Carnaval naar zijn geliefde Dommelbaorzedurp om daarmee ondergedompeld te worden in het feest dat zijn onderdanen daar voor hem aanrichten. Vanaf 1955 wordt hem die dagen gastvrij onderdak verleend in zijn vaste Residentie, het alsmaar van lokatie wisselend Prinsenhof.
Z.D.H. Prins Alfredo is herkenbaar aan de tekenen van waardigheid die de Grootvorst hem, in aanwezigheid van de zo voltallig mogelijke Boerenadel, bij zijn installatie overhandigt.
Deze tekenen van Prins Alfredo's waardigheid zijn: de Keten als symbool van verbondenheid met zijn Dommelbaorzedurp; de Cape als symbool van geborgenheid voor zijn geliefde onderdanen; de Narrenkap als symbool voor de opperste zotheid; de Narrenstaf, 'Krokeledokus' genaamd, als symbool van macht over en houvast voor zijn onderdanen.
Waar Zijne Doorluchtige Hoogheid Prins Alfredo ook verschijnt met Carnaval: ... zijn aanwezigheid en daden zijn te allen tijde boven ieder en alles verheven!
Bij ontstentenis van de Hoogheid neemt de Grootvorst, of een door de Grootvorst aan te wijzen lid van het geslacht der Alfredo's De Nezroab e Lemmod a Lavanrac, de taak van Z.D.H. Prins Alfredo waar.
Het geslacht der Alfredo's De Nezroab e Lemmod a Lavanrac:
Prins Alfredo I W.A. Boom 1955-1956 en 1958
Prins Alfredo II P. van Hooft 1957
Prins Alfredo III Jacq Toonen 1959
Prins Alfredo IV Bep Bakker 1960-1966
Prins Alfredo V Jacques Wijnen 1967-1974
Prins Alfredo VI Tonny Keizers 1975
Prins Alfredo VII Wim v. Roozendaal 1976-1979
Prins Alfredo VIII Cees Machielsen 1980
Prins Alfredo IX Sjef Hamers 1981
Prins Alfredo X Tom van Erp 1982-1990
Prins Alfredo XI Rien Brekelmans 1991-1992
Prins Alfredo XII Lex Floris1 993-1994
Prins Alfredo XIII**
Prins Alfredo XIV Will van den Berg 1995-1997
Prins Alfredo XV Frits Schreurs 1998-2000
Prins Alfredo XVI Bert Jansen 2001-2004
Prins Alfredo XVII Sjors Maas 2005-
Mijnheer de Adjudant
Mijnheer de Adjudant, die zich ook laat aanspreken met 'Adjudant' is de grootste steun voor Z.D.H. Prins Alfredo. Gezien zijn takenpakket dient de Adjudant de meest getalenteerde binnen het Protocolkader te zijn. Een korte blik in dit takenpakket: aangever, influisteraar, adviseur, besluitvoorbereider, besluitdoordrukker, allesweter, bemiddelaar en tegen Prins Alfredo te allen tijde 'Hoogheid'-zegger. Vanuit deze situatie en talenten assisteert de Adjudant in de ruimste zin des woords de Hoogheid bij zijn optredens. Zulks in nauw en goed overleg met de Burgervaojer Ties en Veldwachter Janus. Mijnheer de Adjudant kent het tijdschema en draaiboek nagenoeg volledig uit zijn hoofd en weet waar, wanneer en welke onderscheidingen, die hij ook nog op echtheid controleert, aan wie uitgereikt gaan worden. Hij weet gewoon alles van iedereen in Dommelbaorzedurp.
Mijnheer de Adjudant is, in tegenstelling tot Prins Alfredo, niet van adel; maar altijd in diens onmiddellijke nabijheid, omdat Z.D.H. Prins Alfredo zonder Adjudant nou eenmaal sprakeloos staat.
De Hofhouding
Om steeds positief in de belangstelling te staan moet Z.D.H. Prins Alfredo een heuse Hofhouding voeren. En als het kan zo breed mogelijke uiteraard: van Hoffotograaf tot Hofkapel en van Hofcoupeuse tot Hofgeheimschrijver.
De Hofnar
Gestoken in een fluwelen pak met bijbehorende kap, heeft de Hofnar tot taak de doorgaans zo ernstige bezigheden van de Prins en zijn Gevolg de nodige schertsende luister bij te zetten en erop toe te zien dat Z.D.H. ook de zonnige kanten van het leven blijft zien.
De Hofkapel
De Hofkapel is samengesteld uit de allerbeste, veelal nog jeugdige amateurmusici van Dommelbaorzedurp. Zij weten perfect hoe het systeem van mollen en kruisen werkt, maar dat neemt nog niet weg dat zij nogal eens mollen kruisen, of kruisen mollen. Het is uiteraard aan de Hofkapel om bij alle officiele optredens van Prins Alfredo het Volkslied van Dommelbaorzedurp 'de Toren' ten gehore te brengen en het feest dat de onderdanen daar voor hem aanrichten muzikaal te omlijsten. Bij ontstentenis van de Hofkapel wordt een van de andere Dommelbaorzedurpse meziekskes uitgenodigd de taak van Hofkapel op zich te nemen.
De Hoffotograaf
De Hoffotograaf van Z.D.H. Prins Alfredo dient over een onfeilbaar visueel waarnemingsvermogen te beschikken om de meest sublieme Carnavalsmomenten vast te kunnen leggen. Statistieken geven aan dat de Hoffotograaf tijdens de Carnavalsdagen tenminste 11 of nog veel meer rolletjes vol schiet. Door een juiste uitvoering van zijn aktiviteiten zorgt de Hoffotograaf ervoor dat het D.V.A. (Dommelbaorzedurps Visueel Archief) bij de tijd blijft, waardoor het bijhouden van dit D.V.A. geen dagvullende taak hoeft te worden.
De Hofgeheimschrijver
Zoals de naam al aangeeft, werkt de Hofgeheimschrijver in het diepste geheim, geheel anoniem dus. De Hofgeheimschrijver moet dit wel doen, omdat anders de Dommelbaorzedurpers onherroepelijk zullen ontdekken wie die steeds puntige toespraken van Z.D.H. Prins Alfredo voorbereidt en wie aan Burgervaojer Ties diens eigen aardige kwinkslagen levert. Kort samengevat; de Hofgeheimschrijver is iemand die de pen met grote vaardigheid weet te hanteren en in het geheim zinnige zaken zoekt, verzamelt, en aan het zeer mondschuwe papier toevertrouwt. Omdat de Hofgeheimschrijver, zoals duidelijk mag zijn, in de anonimiteit werkt, laat deze zich uiteraard niet aanspreken.p
De Hofarchivaris
Waar denken we het eerste aan bij het horen van het woord 'archivaris'? Precies: aan een grote stapel stoffig papier die nog niet op de juiste volgorde ligt en nog niet is voorzien van een tenminste 11-cijferig volgorde-getal. Of aan verbruinde foto's waar nog nauwelijks te herkennen bekenden op staan. Zo ook bij onze eigen Hofarchivaris. Weliswaar met een maartje: de Dommelbaorzedurpse Hofarchivaris verwerkt momenteel alles in een zodanige vorm, dat over niet al te lange tijd een CD-rom te verwachten is met alle Dommelbaorzedurpse gekiekte en gepende wetenswaardigheden erop. Voor wat betreft het geautomatiseerd verwerken van de driedimensionele klassiekers van Dummelbaorzedurp wordt alle hoop gevestigd op de opvolger van de huidige Hofarchivaris. Het twee dimensionele vlak ligt hem nou eenmaal beter, en ontslagprocedures worden in het Dommelbaorzedurpse maar sporadisch tevoorschijn gehaald en gehanteerd.
De Hofsmid
Door de 'e' weg te halen uit het woord Hoefsmid, wordt het ineens Hofsmid. Maar daar gaat het nu niet om. Het gaat hier over onze stichter van Dommelbaorzedurp: Boer Brordus, vergezeld van zijn achternichtje Brorda. Twee ijzersterke symbolen. Met veel fantasie vervaardigd uit duurzaam materiaal en telkenjare met uiterste precisie gecontroleerd door de Hofsmid en nog steeds accoord bevonden voor hun zware taak.
De Hofcoupeuse
Ook hier geldt weer dat Z.D.H. Prins Alfredo steeds positief in de belangstelling moet staan. Het hoeft geen nader betoog om te stellen dat de costuums van Prins Alfredo en van alles wat voor hem werkzaam en hem dus dierbaar is, er altijd pico bello uit moeten zien. Maar enthousiaste drukte rond Prins Alfredo verspoedigt de slijtage van de costuums wel eens sneller dan voorzien of gepland. Restauratie of renovatie is dan onvermijdelijk. Dit geschiedt dan uiteraard door of onder het toe- zicht van de Hofcoupeuse.
De Hofmateriaalmeester
De functie van Hofmateriaalmeester wordt veelal uitgevoerd door een speciaal daartoe opgeleid lid van de Raad van XI. Hij zorgt er onder andere voor dat alle kleding precies op tijd vrij is van die overbekende maar zo ongeliefde mottenballengeur. Hij controleert alle costuums op volledigheid en geeft ze tegen kwijting in bruikleen aan de representanten van Dommelbaorzedurp. Onder zijn verantwoording vallen bovendien het onderhoud van de versieringen tot en met de bekers- en medaillekasten en van de Prinsenwagen tot en met de fiets van de Veldwachter.
De Hofknutselaar
Misschien ligt het niet zo voor de hand, maar er valt nog heel wat te knutselen in Dommelbaorzedurp. Niet voor de Grote Optocht of zoiets, nee, voor de Hoogheid zelf!
Als teken van waardigheid ontvangt Z.D.H. Prins Alfredo bij zijn installatie uit de handen van de Grootvorst onder andere de Narrenstaf, genaamd Krokeledokus. Deze met de hand vervaardigde, gepolychromeerde en door juiste textiele toevoegingen nog meer opgewaardeerde, narrenstaf of marot bevindt zich tijdens officiele gelegenheden steeds in de linkerhand van Z.D.H. Prins Alfredo. Deze Krokeledokus is bij uitstek een schoon voorbeeld van nuttige huisvlijt.
De Burgervaojer Ties van Maurick tot den Pickensteeg
(Onderzoek door de samenstellers van het boekje Dommelbaorzedurps Protocol heeft het vermoeden bevestigd, dat de steeds zogenoemde 'Burgervaojer', zoals eenieder normaal mens, wel degelijk over een voor- en achternaam beschikt. Een naam, die eerlijk gezegd ook nog prima bij zijn functie past.)
Burgervaojer Ties van Maurick tot den Pickensteeg, verder 'Burgevaojer Ties' of gewoon 'Burgervoajer' genoemd, heeft met Carnaval de dagelijkse leiding over Dommelbaorzedurp. Zodoende is hij voorzitter van de Raad van XI en beheerder van de Hofhouding van Z.D.H. Prins Alfredo. Hij treedt ook op als gastheer voor Z.D.H. Prins Alfredo en zijn gevolg tijdens zijn bezoek aan Dommelbaorzedurp. Burgervaojer Ties funktioneert in zijn funktie vanaf het moment dat hij de sleutel van Vught in ontvangst neemt tot en met het moment waarop velen al tranend afscheid nemen van Boer Brordus en zijn achternichtje Brorda. Burgervaojer Ties mag in het kader van de overvolle agenda van Z.D.H. Prins Alfredo enkele taken met een licht representatief karakter waarnemen. Mocht Burgervoajer Ties hierbij het woord moeten voeren, dan doet hij dit in het A.B.D., het Algemeen Beschaofd Dommelbaorzedurps. Alle andere toespraken steekt hij af in het A.B.C.D., het Algemeen Beschaofd Carnavalesk Dommelbaorzedurps. Door in zijn toespraken de nodige kwinkslagen te verwerken mag Burgervaojer Ties van Maurick tot den Pickensteeg gerekend worden tot een van de grootste en serieuste gangmakers van het Carnavalsfeest.
De Veldwachter Janus Vattem
Als er een Pietje Precies in Dommelbaorzedurp rondfietst, dan is het Veldwachter Janus Vattem wel. Hij laat zich ook aanspreken met 'Veldwachter' en is rechtstreeks verantwoording schuldig aan Burgervoajer Ties. De Veldwachter kan zijn werk onmogelijk verrichten zonder zijn stoere stalen stokpaard; zijn 2-wielige steun en toeverlaat: de pedaleur. Zo kan hij vrijwel overal tegelijk zijn en is dan ook altijd bereikbaar voor overleg. Een enkele keer een vermaning gevend en als het echt niet anders kan corrigerend, ja zelfs beboetend optreden. Met steeds de Dommelbaorzedurpse regelgeving paraat onder zijn dienstpet. Het onmogelijk grote takenpakket van de Veldwachter laat zich niet op een enkel A-viertje samenvatten. Vandaar nu volgend een supersnelle vogelvlucht door zijn takenpakket met een opsomming van zijn primaire taken. Op de allereerste plaats ziet Veldwachter Janus Vattem erop toe dat iedereen, binnen en buiten het Protocol, zijn of haar plaats weet en Zijne Doorluchtige Hoogheid Prins Alfredo te allen tijde aanspreekt of aan laat spreken met kortweg 'Doorluchtige Hoogheid' of nog korterweg 'Hoogheid'. Ook ziet hij erop toe dat iedereen, maar dan ook iedereen, genoeg plek heeft om de Hoogheid aan te zien komen, voorbij en weer weg te zien gaan. Omgekeerd geldt uiteraard hetzelfde voor de Hoogheid en diens aanhang. Mocht de Hoogheid om de een of andere reden vermist raken, dan is het de Veldwachter die als eerste deze vermissing moet constateren. Het is ook nu weer de Veldwachter die vervolgens zodanige maatregelen neemt dat de vermissing van Z.D.H. Prins Alfredo op een zo kortst mogelijke termijn zijn einde beleeft. De Veldwachter dient zijn meerdere, Burgervaojer Ties, vanuit zijn visie en kunde desgewenst gevraagd of ongevraagd van advies. Hij controleert of 1 uur en 11 minuten voor de verwachte aankomst van de Hoogheid per trein in Dommelbaorzedurp de rails er al liggen en of de trein ook nu weer in de kleuren geel-blauw is geschilderd. Terwijl de Veldwachter alle voorgaande puntjes punktueel uitvoert, wijkt hij nagenoeg niet van de zijde van Z.D.H. Prins Alfredo, Burgervaojer Ties en Mijnheer de Adjudant.
De Raad van XI
De Dommelbaorzedurpse Raad van XI mag gezien worden als een scherts van de Gemeenteraad van Vught, met dien verstande dat de Dommelbaorzedurpse Raad van XI weinig praat en snel beslist en dat de Gemeenteraad van Vught alleen maar praat en helemaal niet ........juist! De Raad van XI is samengesteld uit inwoners van ons Dommelbaorzedurp en wel in die zin, dat uitstralend enthousiasme, representaviteit, organisatievermogen en praktisch inzicht, de belangrijkste criteria zijn voor zitting in de Raad van XI. Er wordt naar gestreefd om elk lid van de Raad van XI voorzitter van, of betrokken bij een of meer werkgroepen te laten zijn. Tesamen geven zij vorm aan en organiseren zij de Dommelbaorzedurpse Carnaval. Tijdens het Carnavalsfeest is de voltallige Raad van XI zeer frequent in de onmiddellijke nabijheid van de Hoogheid te vinden. Dit om de Hoogheid tijdens zijn ritten door Dommelbaorzedurp en langs de feestpaleizen te vergezellen en de Carnavalsfeesten nog feestelijker te laten zijn. Kortom; de Dommelbaorzedurpse Raad van XI is niet alleen het meest sociale netwerk van Dommelbaorzedurp, het is bovendien het hoogst importante Decorum Favorum van Z.D.H. Prins Alfredo zelf.
Het Volkslied van Dommelbaorzedurp
Dommelbaorzedurp heeft een wel zeer bijzonder Volkslied. De titel alleen al: 'Hij kekt, hij kekt, 'k weet zeker de'tie kekt'. Door bedenker Wim van Hooff vanaf 1971 zo bedoeld om aan te geven dat de monumentale Lambertustoren, ookwel de 'Vughtse toren' genoemd, tijdens Carnaval van heel hoog neerziet en geniet van de sliert Dommelbaorzedurpers die dan door Prins Alfredo's Rijk slingert. Dat is er de oorzaak van dat de ietwat dialektisch getinte titel van het Volkslied vrijwel niet gebezigd wordt, nog sterker, zelfs al jaren plaatsmaakt voor de veel meerzeggende titel 'de Toren'. De Toren wordt met Carnaval op alle offici‘le momenten gespeeld en door alle aanwezigen staande en uit volle borst meegezongen. De Toren mag bovendien, al of niet begeleid door een of meer Dommelbaorzedurpse meziekskes, ouwerwetse grammofoonplaat of bijdetijdse CD, op elk gewenst moment gezongen worden. Dat is nou juist de bedoeling van het Dommelbaorzedurpse Volkslied, je kunt het zo heerlijk tegen elkaar aanzingen! Grootschalig in kleinschaligheid dus! Weer zo'n typische Dommelbaorzedurpse karaktertrek!
Hieronder de tekst van De Toren:
Hij kekt, hij kekt, 'k weet zeker de'tie kekt
Refrein
Omde de tore zo hoog is
Zie'tie mijn en zie'tie jouw
Ziet'ie dun optocht, de meziekskes
Unne lange sliert van boereblauw
En daorom zing dan en spring dan
Of dochte gij de 't nie mir kon
Och as ge muug wordt jut dun Bertus
Jouw wel op mi 't karriljon.
Couplet 1
De tore mi zun ugskes kekt ons nao
Als wij mi Carnaval tesaome lope
Ik draei ut huukske'nom, om op de mert
Mi jouw un boereborreltje te kope
En as ik buite kom dan kekt'ie wir
En lonkt de is snotdulleme un zusje
As gij dur op dun aovund nog an denkt
Gif haor dan ok van mijn'un lekker kusje.
Couplet 2
Al dage lang waar ik uit munnen doen
De keinder liepen al mi boerepetjes
Ut werk moes ik doen vur mun fesoen
Te vruug gaon feesten docht ik is nie netjes
Mar Carnaval makt kriebel in oew bloed
In bed lag ik zo nou en dan te fluiten
Ge wit ooit in de nacht nie we ge doet
Toch smeerde ik toen stiekum al mun kuiten.
Het Wapen van Dommelbaorzedurp
Bekend is dat er verschillende Wapens van Dommelbaorzedurp in omloop zijn geweest. Steeds keurig in de tijd passend en telkens een relatie hebbend met het wapen van Vught. Maar geen van deze wapens zijn ooit voorgelegd aan de Hoogen Raad van Carnavalsadel. En zodoende nimmer vastgesteld; noch voor toen; noch voor nu; noch voor dan. Doch het in 1976 door Han van der Heijden ontworpen vignet voor de geel-blauwe Carnavalssjaals viel zo in de smaak, dat het is uitgegroeid tot het Dommelbaorzedurpse wapen. Dit wapen toont een gespiegeld geel-blauw baarzen vooraanzicht met uitgeklapte kieuwen en opgezette feestmuts. Het daarachter liggende fond is eveneens geel-blauw gespiegeld. Bekijkt u het wapen ondersteboven, dan ziet u al snel de vergelijking met een wapenschild. Het is dan nog maar een klein stapje om 4 hartkamers te ontdekken. Een hart dat naarmate de Carnaval nadert alsmaar sneller gaat slaan.
Het Vaandel van Dommelbaorzedurp
Het oude Vaandel van Dommelbaorzedurp is op dit moment in de conserverende handen van het Vughts Historisch Musem. Een uitstekende plaats waar het oude Vaandel kan bijkomen en nagenieten van bewezen diensten. In 1981 mocht Z.D.H. Prins Alfredo Vlll van een uiterst onderdanige vaandelmaakster Liesbeth Korthals-van Dijk het huidige magnifieke vaandel in ontvangst nemen. Diep blauw, met goud versierd en vanaf 1987 voorzien van de hoogst persoonlijke onderscheiding van Prins Alfredo zelf. Van linksonder naar rechtsboven loopt een diagonaal. Onder deze lopende diagonaal zijn de voor Dommelbaorzedurp zo kenmerkende baorsjes aangebracht. Boven de diagonaal zijn elementen van het Wapen van Vught verwerkt met op de diagonaal zelf de Brabantse Leeuw. Het geheel symboliseert de transformatie van Vught naar Dommelbaorzedurp en uiteraard weer terug, anders zou de eindigheid van het Carnaval toch niet begrensd zijn?!
Op 11-11-1981 werden omtrent het gebruik van het Vaandel de navolgende regels vastgesteld:
- het diep blauw met goud versierde Vaandel van Dommelbaorzedurp, verder 'het Vaandel' te noemen, zal alleen op hoogtijdagen gezien mogen worden, behalve door degene, die het beheer voert over het Vaandel;
- het Vaandel mag alleen gezien worden als het ontdaan is van alle mottenballenlucht;
- het Vaandel mag nooit en te nimmer in aanraking komen met het plaveisel;
- het Vaandel wordt het liefst gezien in de handen van een Standaardruiter. Mocht een Standaardruiter niet voorhanden zijn, dan kan een speciaal daartoe opgeleide ruiter of lid van de Raad van XI afdoende zijn;
- het Vaandel mag op geen enkele wijze een reinigingsbeurt ondergaan die kan leiden tot kleurverfletsing of materiaalaantasting;
- op het Vaandel mag te allen tijde een bod gedaan en middels legale pecunia ingelost worden, zonder dat de bieder zich op enigerlei wijze eigenaar van het Vaandel mag noemen. De met deze aktie gemoeid som geld wordt gestort in een speciaal daartoe te openen onderhoudsfonds voor het Vaandel van Dommelbaorzedurp;
- de Veldwachter ziet toe op naleving van deze regels en is bevoegd overtredingen te constateren en te beboeten.
De Residentie Prinsenhof
De naam van de Residentie van Z.D.H. Prins Alfredo in zijn Dommelbaorzedurp luidt 'Prinsenhof'. Om zeer uiteenlopende redenen is dit Prinsenhof nogal eens van lokatie gewisseld. De ene keer naar de bebouwde kom; de andere keer naar de onbebouwde kom. Dan weer naar oost en dan weer naar zuid. Deze continuverhuizing van het Prinsenhof kon meestal soepel verlopen door het grote aantal beschikbaar gestelde verhuisdozen van een bekend Dommelbaorzedurps merk. De fotogalerij der Alfredo's is is zodoende steeds compleet gebleven en siert dan ook telkens op gepaste wijze het interieur van het Prinsenhof. En zo kunnen ook de uitreiking van de belangrijkste Dommelbaorzedurpse onderscheidingen en andere zwaar officiele aktiviteiten op een waardige wijze in het Prinsenhof plaats hebben.
Vaste Carnavals-hoogtepunten in het Prinsenhof zijn:
- De Prinsenreceptie
- De uitreiking van de Prinsensjaal
- De uitreiking van de prijzen van de Grote Optocht
- De uitreiking van d'n Bertus
- De aanwezigheid van de Prins met Gevolg elke avond vanaf ca. 22.11 uur
- De ontvangst van de bezoekende Carnavalsclubs
- De Sluiting van Carnaval
Klik hier Prinsenhof voor een evenementenagenda van de Prinsenhof.
De Dommelbaorzedurpse meziekskes
Laten we eerlijk zijn; Carnaval zonder meziekskes smaakt toch als een haring met slagroom, of niet soms? Het zijn juist de meziekskes die de toch al zo heerlijke Carnaval met hun noten, balken, kruisen en mollen overgieten. Hoe kun je anders Prins Alfredo op een gepaste manier inhalen? Of de Grote Optocht tot een goed einde brengen? Of van Brordus en Brorda weemoedig afscheid nemen? Of.........? Precies; wees er maar trots op en houd ze in ere!
De Onderscheidingen
Dommelbaorzedurp eert zijn inwoners op zeer gepaste wijze: door onderscheidingen aan hen uit te reiken. Onderscheidingen van hoge importantie en onderscheidingen van veel minder hoge importantie. De eer van het uitreiken is louter en alleen voorbehouden aan Zijne Doorluchtige Hoogheid Prins Alfredo. De onderscheiding met de minste importantie wordt intern ook wel aangeduid als het 'jaarlijks metaal', want je hoeft als Dommelbaorzedurper maar op het juiste moment te hoesten of te kikken en boiiing, de onderscheiding siert al je hals of boerekiel. Het geslacht der Alfredo's heeft ook een heuse huisorde, jazeker. De hieraan gekoppelde onderscheidingen worden uitgereikt aan vrijwel iedereen die de regerende Prins Alfredo dierbaar is.
De belangrijkste onderscheidingen daarentegen zijn meer naar de onderdanige Dommelbaorzedurpers gericht. Onderdanen die gedurende langere periode grote en hoge verdienste hebben gehad voor Carnaval in Dommelbaorzedurp. Bij 'd'n Balkenbreier', een koperen muziekaccoord aan een geel-blauw koord, is dat voor langdurige inzet op muzikaal gebied, terwijl bij 'd'n Bertus', een zilveren plaquette van de Vughtse Toren, meer de inzet op het gehele culturele terrein gewaardeerd wordt. De allerhoogste Dommelbaorzedurpse onderscheiding is de 'Prinsensjaal', een blauw-gele sjaal met baars en rode sjaal en zwarte pet, jaarlijks uitgereikt aan een persoon of Carnavalsvereniging vanwege langdurige inzet en hoge en grote verdienste voor Dommelbaorzedurp. Dit in de breedste zin van het woord, welteverstaan! Over de inhoudelijke waarde van de bovenvermelde onderscheidingen wordt streng gewaakt. Bij hoge uitzondering benoemt Z.D.H. Prins Alfredo personen die gedurende een lange periode van onontbeerlijke betekenis zijn geweest voor Dommelbaorzedurp tot erelid van de Carnavalsorganisatie Dommelbaorzedurp. En om nog even de superlatieve sfeer te blijven; een keer is de Hoogheid daar nog overheen gegaan. De aller-aller-hoogste onderscheiding dus. Een magnifiek draagschild: de Zilveren Baars met de Narrenkap. Bedoeld voor onmetelijke inzet voor-tussen-en-achter de schermen van Dommelbaorzedurp.
Sinds 2000 heeft Z.D.H. Prins Alfredo de bevoegheid om een drager van de Prinsensjaal nogmaals te eren door hem te benoemen tot Durpspensionaris. Een durpspensionaris mag Dommelbaorzedurp te allen tijde gevraagd en ongevraagd van adviezen blijven voorzien en prijkt steeds als eerste op de genodigdenlijst bij offici‘le Dommeldurpse toestanden.
Klik hier onderscheidingen voor een overzicht van de uitgereikte onderscheidingen van de laatste jaren.
De Carnavalsmotto's
Gedegen serieuze navraag tijdens Carnaval onder vierders en niet-vierders van dit feest der feesten leidde al snel tot de conclusie dat het prettiger vieren is met een gezamenlijk motto dan dat iedereen z'n eigen Carnavalsmotto zelf moet bedenken. Bijtijds werd dat geconcludeerd en zo bestaat er nu al een traditie van zo'n 15 jaar om onder een ladingdekkend motto Carnaval te vieren.
De Dommeldurper
De Dommeldurper is een speciale jaarlijks terugkerende editie van de Dommelbaorzedurpse krant. Hij wordt enkele weken voor Carnaval deur aan deur aangereikt en loopt in tijd en planning volledig parallel aan de Dommelbaorzedurpse huis aan huis collecte. De Dommeldurper verscheen van oorsprong in krantvorm, en besteedde tot 1968 alleen aandacht aan het Carnaval voor de 'grote' Dommelbaorzedurpers. Begin zeventiger jaren werd de inbreng van het 'jonge' Carnaval steeds groter en zo groeide De Dommeldurper uit tot wat hij nu is: de brenger van het allerlaatste Carnavalsnieuws, omlijst met heel veel foto's en illustraties, en op de linkerpagina meestal advertenties van bedrijven die zo laten zien dat zij Dommelbaorzedurp een warm hart toedragen. Omdat De Dommeldurper nastreeft aktueel en persoonlijk nieuws te brengen, zullen de kabelkrant en Internet altijd het nakijken hebben. Bovendien zal De Dommeldurper over enkele jaren naar alle waarschijnlijkheid op CD-rom verkrijgbaar zijn. Dommelbaorzedurp en zijn inwoners
Dommelbaorzedurp en zijn inwoners
Van 1629 tot 1953 is vrijwel niets bekend over het adellijk Spaans geslacht De Nezroab e Lemmod a Lavanrac. Maar over de Dommelbaorzedurpers des te meer. En zeker over alle grootheden die Vught mocht begroeten. Tot enkele ras-Vughtenaren kontakt zochten met het onlangs door Boer Brordus opgedoken en nog steeds springlevende geslacht van de Alfredo's. Het klikte en zo kon Z.D.H. Prins Alfredo I in 1954 voet op Dommelbaorzedurpse grond zetten. De grote opgekomen schare Dommelbaorzedurpers droeg Z.D.H. Prins Alfredo van meet af aan op handen. Telkenjare zorgen de inwoners van zijn geliefde dorp voor een onmetelijk fijne ontvangst en dompelen de Hoogheid mee onder in het feest dat zij daar voor hem aanrichten. Daarmee aangevend dat zij weten dat Carnaval een uiterst serieus spel is. Een spel met regels. Op naleving daarvan zien toe zowel Burgervaojer Ties, Veldwachter Janus als Mijnheer de Adjudant.
De Financiéle Hengelaars voor Dommelbaorzedurp
De financiele steunen en toeverlaten van het Rijk der Alfredo's zijn de Donateurs. Zij schenken hun donaties in diverse groottes in contanten of door overmaking op rekening van de Carnavalsorganisatie Dommelbaorzedurp bij de Rabo- bank, rekeningnummer 15.54.42.147; (giro van de bank: 111.00.71). Hoe omvangrijker de donatie, des te belangrijker de donateur. En hoe belangrijker de donateur, des te aansprekender de titel. En des te aansprekender de titel, hoe imposanter de toevoeging aan de Carnavalsuitmonstering. Die toevoeging vloeit voort uit de grootte van de donatie. En zo is de cirkel weer rond. In een heldere tabel vervat, komt het op het volgende neer:
Bovenmaotse Baors € 55,55
Carnavalsclubs € 30,00
Leden € 16,00
Om het financieel-elitaire karakter die deze donatie met zich meebrengt om te zetten in een uiterlijk en visueel element, ontvangt een Bovenmaotse Baors een zeer sierlijk draag- en toonbaar vervaardigd 'Dansmeske op de Baors' met mogelijkheid tot jaarlijkse uitbreiding in de vorm van aanvulling van het Carnavals-aquarium.
Het privilege-pakket voor de Bovenmaotse Baorzen omvat de navolgende deel-privileges:
- vrij toegang tot alle door de Carnavalsorganisatie Dommelbaorzedurp georganiseerde Carnavalsevenementen;
- kosteloze deelname aan de Carnavalsbrunch;
- strippenkaartloos mee mogen rijden met de bus waarmee Prins Alfredo, met in zijn kielzog alles wat voor hem werkzaam en hem dus dierbaar is, zich van hot naar haar binnen zijn Rijk poogt te verplaatsen om op het afgesproken tijdstip te zijn daar waar men hem verwacht.
Het Jeugd- en Jongerencarnaval
Spreken we bij de 'grote' Carnaval over een na eeuwen hervonden adellijk Spaans geslacht; bij het 'jonge' Carnaval kunnen we spreken over een puur lokale grondslag. We praten nu over de zo karakteristieke midden-zestiger jaren. Met die opkomende meepraat-wensen en niet te stuiten wij-horen-d'r-ook-bij-gevoelens! Door de sloop van de Noodkerk aan het Moleneind werd de daar gevestigde Instuif 't Oude Karrewiel doodeenvoudig verplicht om elders onderdak te vinden. Dat gebeurde, en nog wel in het 'kale' parochiehuis van het H. Hart aan de van de Pollstraat. Nota bene pal naast de Instuif JC! Mede door inzet van clerus en particulier inzicht kwam het advies: verbind de beide zalen met elkaar! Zo geschiedde; nog sterker; zo ontstond JJ-Karnaval. (Voordat we verder gaan, eerst even iets rechtzetten: Karnaval met een 'K', foei! Welk een minachting voor de oorsprong van Carnaval en verdere groei van dit feest der feesten! We houden het maar op het jeug- dig enthousiasme en de drang tot verandering. Gebeurt wel meer op die leeftijd! Maar; voor eens en voor altijd: Carnaval schrijf je met een 'C'! (Alvast bedankt).
Het initiatief schoot snel stevig wortel en ontwikkelde zich alras tot een volwassen-jeugdig of zo u wilt tot een jeugdig-volwassen Carnaval met van meet af aan sterk sociaal getinte aktiviteiten in het Carnavalspakket. Om een sprekend voorbeeld te noemen: jarenlang zijn de zorgkinderen uit Vught en wijde omgeving te gast geweest bij de JJ. Op maandagmiddag was het zalencomplex aan de Van de Pollstraat hun feestpaleis. Voor de toch fikse organisatie draaiden de enthousiaste JJ-ers hun hand niet om. Maar naarmate dit initiatief in meer plaatsen gerealiseerd werd, nam de belangstelling voor deze JJ-aktiviteit af. Vrijwel parallel hieraan nam de interesse van het 'grote' Carnaval voor het 'jeugd'-Carna- val toe. Schoorvoetend kwam een samenwerking tot stand. En als verbroederingsgeste werd in 1970 de eerste Jeugdprins, Prins Pauke I, gestoken in splinternieuw costuum van de hand van mevrouw Ceciel de Bont, in Prinsenhof de IJzeren Man tussen het aperitief en het voorgerecht (ofwel 'tussen de soep en de errpel') geinstalleerd.
Vorige Pagina: Onderscheidingen
Volgende Pagina: Geschiedenis